popcorn bakjes
Firma
De helft van het plezier van popcorn is kijken hoe het verandert van een harde, kleine, gele korrel in een pluizig wit snoepje. Weinig voedsel neemt zo'n dramatische wending als popcorn tijdens het koken. Als je in de keuken staat te wachten tot je popcorn klaar is, ontvouwt zich een ongelooflijk schouwspel voor je.
Al eeuwenlang zijn mensen gefascineerd door popcorn. De vroegere indianen geloofden dat in elke popcornkorrel een geest leefde. Bij verhitting werd de geest boos, verliet zijn huis en vluchtte als een wolk ontevreden damp de lucht in. Er is een minder charmante maar meer wetenschappelijke verklaring voor waarom popcorn ploft.
Popcorn is een hele korrel. Het bestaat uit drie delen: de kiem, het endosperm en het pericarp (ook wel de schil genoemd). Van de 4 meest voorkomende maïssoorten (suikermaïs, deukmaïs, flintmaïs en popcorn), popt alleen popcorn. Popcorn verschilt van andere maïssoorten doordat de schil dik genoeg is om (uiteindelijk) open te ploffen.
Elke popcornkorrel bevat een kleine waterdruppel, opgeslagen in een cirkel van zacht zetmeel. Popcorn heeft tussen 13,5-14% vocht nodig om te poppen. Het zachte zetmeel is omgeven door de harde buitenkant van de pit.
Als de pit opwarmt, begint het water uit te zetten. Bij ongeveer 212 graden verandert het water in stoom en verandert het zetmeel in elke korrel in een oververhitte gelatineachtige substantie. Het graan blijft opwarmen tot ongeveer 347 graden. De druk binnenin het graan zal 135 pond per vierkante inch bereiken voordat de romp uiteindelijk barst.
Als het ontploft, komt er stoom vrij in de kern. Het zachte zetmeel binnenin de popcornkorrel blaast zich op en loopt naar buiten, koelt onmiddellijk af en verandert in de bizarre vorm die we kennen en liefhebben.
Eén enkele korrel kan 40-50 keer zo groot worden als hij oorspronkelijk was! Het eerste beetje zetmeel dat tevoorschijn komt, vormt een soort "been", dat de pit als een turner katapulteert terwijl het resterende zetmeel eruit loopt. Dat is waarom popcorn knalt als het kookt. Klik hier op popcorn bakjes
Al eeuwenlang zijn mensen gefascineerd door popcorn. De vroegere indianen geloofden dat in elke popcornkorrel een geest leefde. Bij verhitting werd de geest boos, verliet zijn huis en vluchtte als een wolk ontevreden damp de lucht in. Er is een minder charmante maar meer wetenschappelijke verklaring voor waarom popcorn ploft.
Popcorn is een hele korrel. Het bestaat uit drie delen: de kiem, het endosperm en het pericarp (ook wel de schil genoemd). Van de 4 meest voorkomende maïssoorten (suikermaïs, deukmaïs, flintmaïs en popcorn), popt alleen popcorn. Popcorn verschilt van andere maïssoorten doordat de schil dik genoeg is om (uiteindelijk) open te ploffen.
Elke popcornkorrel bevat een kleine waterdruppel, opgeslagen in een cirkel van zacht zetmeel. Popcorn heeft tussen 13,5-14% vocht nodig om te poppen. Het zachte zetmeel is omgeven door de harde buitenkant van de pit.
Als de pit opwarmt, begint het water uit te zetten. Bij ongeveer 212 graden verandert het water in stoom en verandert het zetmeel in elke korrel in een oververhitte gelatineachtige substantie. Het graan blijft opwarmen tot ongeveer 347 graden. De druk binnenin het graan zal 135 pond per vierkante inch bereiken voordat de romp uiteindelijk barst.
Als het ontploft, komt er stoom vrij in de kern. Het zachte zetmeel binnenin de popcornkorrel blaast zich op en loopt naar buiten, koelt onmiddellijk af en verandert in de bizarre vorm die we kennen en liefhebben.
Eén enkele korrel kan 40-50 keer zo groot worden als hij oorspronkelijk was! Het eerste beetje zetmeel dat tevoorschijn komt, vormt een soort "been", dat de pit als een turner katapulteert terwijl het resterende zetmeel eruit loopt. Dat is waarom popcorn knalt als het kookt. Klik hier op popcorn bakjes